Mommy update #1: Lily-Rose is geboren!

gentle sectio bevallingsverhaal

Yes, onze baby girl is er! Lily-Rose is op zaterdag 13 februari om 00.22 uur via een gentle sectio ter wereld gekomen. We hebben een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en zijn inmiddels weer thuis. Benieuwd hoe het ons is vergaan?

Omdat onze baby girl in een onvolkomen stuit lag stond er er een natuurlijke keizersnede (gentle sectio) op maandag 15 februari gepland. Mijn zwangerschapsduur zou dan 39+1 weken zijn. Dit ziekenhuis voert geplande sectio’s pas vanaf 39 weken uit omdat de longetjes dan zeker genoeg gerijpt zijn. Maar, dan is er natuurlijk wel een kans dat de baby eerder komt…

Vrijdagochtend 12 februari

Ik stond op met wat kramp in mijn buik, een ‘harde buik’, dacht ik. Toch voelde het anders dan normaal. Ze kwamen in een soort golfbeweging met toen nog onregelmatig tussenpozen. Ik had een vreemd voorgevoel dat dit weleens beginnende weeën konden zijn. Ik googlede me suf op ‘tekenen begin bevalling’ en concludeerde dat ik wellicht oefenweeën had. En die konden wel een week aanhouden, aldus dokter Google. Echte pijn had ik nog niet, dus ik ging er vanuit dat er niets aan de hand was. Ik liep nog op mijn gemak naar de Albert Heijn en maakte nog wat dadel notenballetjes ter afleiding. Wel belde ik om 16.00 uur voor de zekerheid het ziekenhuis en zij gaven aan het nog even aan te kijken tot de avond.

De ‘harde buiken’ bleven de hele dag aan en rond 17.00 uur belde ik vriendlief en vertelde ik hem over de krampen. Hij besloot niet naar zijn college te gaan die avond. Om 19.30 uur belde ik nogmaals het ziekenhuis. Het leek erop dat de krampen heviger werden en ik wilde zo niet de nacht in. Ik mocht langskomen voor een check ‘om me gerust te stellen’. Vriendlief en ik grapten nog tegen elkaar: ‘ze zou toch niet vanavond al komen?’ Welnee, er was vast niets aan de hand! Toch nam ik voor de zekerheid nog een douche en namen we de vluchtkoffertjes mee.

Vrijdag 12 februari 20.30 uur

En dat is maar goed ook. Want in het ziekenhuis werd ik aangesloten op het CTG-apparaat om de hartslag van de baby en mijn baarmoedercontracties te controleren. De baby deed het gelukkig heel goed, maar al werd snel duidelijk dat ik toch echt weeën had. Omdat weeën ook weer kunnen afzwakken keken we of mijn vruchtwater gebroken was en of ik ontsluiting had, zodat we op basis van die informatie een plan konden maken. Ik bleek al 2 cm ontsluiting te hebben… Er was geen weg meer terug. De bevalling was begonnen en baby girl zou dezelfde avond of nacht geboren worden.

Vrijdag 12 februari 22.30 uur

O, wat vonden we het spannend! We kregen een kraamsuite toegewezen en moesten afwachten tot de OK vrijkwam. Er waren nog 2 spoedoperaties aan de gang die voorrang hadden. De intensiteit van de weeën nam middels toe en ik focuste me volledig op mijn ademhaling. Vriendlief pakte onze tassen uit en legde het eerste pakje vast klaar. Door de weeën was er was geen tijd om me druk te maken om de operatie, dus dat was mooi meegenomen 😉 . Het was inmiddels 22.30 uur geweest en ik kreeg een blaaskatheter en infuus ingebracht. T0en ging het allemaal in een stroomversnelling. De OK was bijna gereed en volgens de verpleging konden we waarschijnlijk rond 00.00 uur terecht.

Zaterdag 13 februari 00.10 uur

Het voelde bijna surrealistisch om ‘s nachts in een bed door de donkere krochten van het ziekenhuis gereden te worden. Bijna zouden we onze dochter zien! Er stond een heel team zeker tien mensen klaar en vriendlief week niet van mijn zijde. Eerst kreeg ik mijn gevreesde ruggenprik. Pijn deed het niet, ik was al lang blij dat de weeën zouden ophouden! De dienstdoende gynaecoloog bleek mijn favoriet te zijn, wat een geluk! Ik had geprobeerd de operatie bij haar in te plannen, maar ze had die week geen dienst. Ik vertelde haar dat ik graag een gentle sectio wilde, was dit nog steeds mogelijk? Ze antwoordde dat dit een super gentle sectio zou worden. Want de uitslaapkamer was inmiddels dicht en dus mocht ik, bij hoge uitzondering, na de operatie meteen naar de kraamsuite mét vriend en baby om daar bij te komen.

Zaterdag 13 februari 00.22 uur

Ze duwde en trok aan mijn buik en maakte grapjes tussendoor waardoor er een heel ontspannen sfeer was. Ze zei dat ik vast heel sportief was aangezien mijn buikspieren zo strak waren, ze kon bijna niet bij de baby. Ik grapte terug of ze ze wel in tact wilde laten. Toen was om 00.22 het moment daar: het blauwe operatiescherm ging naar beneden en ik zag eerst haar billetjes en twee lange benen uit mijn buik komen… Vriendlief praatte zachtjes tegen me en toen kwam ze er helemaal uit. We hoorden gehuil en ik zag een grote bos donkere haartjes. Wat een magisch moment! Ze werd snel door de kinderarts nagekeken en ondertussen mocht vriendlief de navelstreng doorknippen. Binnen een minuut lag ze op mijn blote buik, terwijl ik gehecht werd.  Ik overlaadde haar met kusjes en we streelden haar hoofdje en door onze stemmen was ze vrijwel meteen rustig. Ze keek me onderzoekend aan met haar grote blauwe kijkers. Dit was zo’n bijzonder en intiem moment met z’n drietjes… Wow.

 

gentle sectio bevallingsverhaal

1 dag oud

Zaterdag 13 februari 1.30 uur

Na de operatie mochten we met z’n drieën bijkomen op onze kraamsuite. We zijn super verzorgd door de verpleging en ik kijk heel erg positief terug op de keizersnede. Het was een bijzondere ervaring die ondanks de semi-spoed heel rustig verliep. Ook vind ik het mooi dat de bevalling uit zichzelf is begonnen, ze was er dus echt klaar voor. Mijn tijd in het ziekenhuis was erg fijn, we zijn erg in de watten gelegd door de verpleging en onze Lily-Rose doet het supergoed! Ze groeit nu al als kool en is een heel tevreden meisje. Afgelopen dinsdag mochten we naar huis en we zijn nu aan het genieten van onze kraamtijd. De gebroken nachten in combinatie met het herstel van de keizersnede zijn zwaar, maar een blik op ons kleine meisje doet ons dat allemaal vergeten. Hallo roze wolk!

gentle sectio mijn bevallingsverhaal

mm

Vivienne

14 Comments

  1. Nogmaals gefeliciteerd! Wat fijn dat de bevalling zelf al begon. Toch een teken dat ze zelf ook graag de wereld wil zien. Geniet van jullie prachtige meid.

  2. Wat een schatje. Super fijn dat alles goed is gegaan. Geniet heerlijk met z n drietjes 🎀💝

  3. Jeeh fijn om je verhaal te lezen. Wat een moppie! Goed gedaan! Heel veel geluk met elkaar en kom lekker bij lief. Dikke knuffel

  4. Wat een mooi verhaal! Mijn dochter lag ook in een onvolkomen stuit en ik was als de dood voor een keizersnede (kan slecht tegen bloed/snijden etc.), maar als ik dit lees en vergelijk hoe het bij mij is verlopen had ik wellicht een andere keuze moeten maken… Goed gedaan!

    • Hi Regina, dankjewel! Ook ik vond een keizersnede heel eng. Maar doordat de bevalling al uit zichzelf begon had ik geen tijd om erover na te denken, dat scheelt denk ik heel veel! Wat vervelend dat jij een mindere ervaring hebt met een stuitbevalling :(. Bij mij was dat geen optie, omdat ze vrij groot leek (wat uiteindelijk niet zo bleek te zijn..).

  5. Dag Vivienne, ik kwam je toevallig eens tegen op youtube…Ik vond je zo leuk! En die babykamer! waw! Ik hoorde van jou niets meer op youtube dus googlede (hoe schrijf je dit?) ik je even en toen zag ik je leuke blog! Wat een mooi meisje!! 🙂 Leoniex

    • Hi wat leuk dat je me via YouTube heb gevonden! Dank voor je complimenten!! Ik ben zeker van plan vaker te vloggen, vond het zelf ook leuk om te doen. Dus houdt mijn blog of YouTube kanaal in de gaten ;-). X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *