Update: bye bye city, hallo dorp!

van stad naar dorp

We zijn eruit! We hebben een huis gekocht. En het is niet in de nieuwbouwwijk waar ik eerder over schreef. En ook niet in onze huidige woonplaats en dus de grote stad… Maar we gaan verhuizen naar een middelgroot dorp, naar een woning mét een tuin en vlakbij de bossen.  Tijd voor een update!

Zoals ik in mijn vorige blog al schreef waren we enorm in dubio. Dat we Utrecht uit wilden stond vast, we zochten meer ruimte en meer natuur. Maar waar precies; dat was nog een dingetje. We waren ingeloot voor een prachtig nieuwbouwproject in een nieuwbouwijk bij Amersfoort. Maar we hadden te veel twijfels.  En aangezien het niet bepaald gaat om een kuipje boter wat je even koopt, besloten we na lang wikken en wegen het niet te doen.

Grenzen verleggen

Dit was ergens halverwege april. We besloten meteen serieus werk te maken van de zoektocht naar ons droomhuis en we  namen we een aankoopmakelaar die we getipt kregen in de arm.  We richtten onze zoekrange  op plaatsen rondom Utrecht,  zoals Bilthoven en onze favoriet Zeist. We hebben verschillende huizen bezichtigd, maar onze droomwoning in een van onze favoriete wijken zat er niet bij. Bovendien was het aanbod niet heel groot: er komen gewoon momenteel weinig woning in deze regio vrij. Ik besloot onze  zoekopdracht grenzen op Funda een paar kilometer te verleggen en zo stuitte ik op een waanzinnig gave en charmante jaren dertig-woning. Mét flinke voor-, -zij en achtertuin, in een dorp wat ik natuurlijk van naam kende, maar waar we nog niet geweest waren. Maar vanwege de bosrijke omgeving sprak deze plek ons wel aan.

Liefde op het eerste gezicht

Het huis stond ‘al’ een paar dagen op Funda. We maakten vlug een afspraak voor een bezichtiging – wat nog net kon, maar er waren wel al een aantal potentiële kopers. Die eerste bezichtiging werd ik verliefd. Echt verliefd. Dit was ons droomhuis! De woning heeft een aparte woonkamer en eetkamer en die laatste grenst aan de keuken. De keuken heeft openslaande dubbele deuren naar de diepe achtertuin, waar achterin een heerlijke veranda is gecreëerd. Wow. De woning heeft veel originele jaren dertig-details zoals glas-in-lood ramen en en suite deuren en was ook nog eens volledig gerenoveerd. Ik wist genoeg: dit was ‘m.

Van stadsmeisje naar dorpsvrouw

Na de bezichtiging verkenden we de wijk, de buurt en het centrum en waren we eigenlijk verkocht. Aan de ene kant van onze straat is de speeltuin en aan de andere kant wandel je zo het bos in. Ook is er net een nieuwe basisschool gebouwd, op nog geen 200 meter van onze woning. Kinderopvang is in de buurt, evenals verschillende sportfaciliteiten. Het centrum is klein maar is wel van alle (dagelijkse) gemakken voorzien. Het bevat supermarkten, een Hema (belangrijk puntje!), wijnzaken (zo niet belangrijker ;-), drogisterijen en diverse speciaalzaken. Ook zijn er leuke restaurants, terrasjes en zelfs een hipperdepip koffietentje met veel biologische verantwoorde bitesYou get it, ik was om.

stad naar dorp

Na een spannende periode van onderhandelen werd ons bod geaccepteerd en begon het in orde maken van de financiering. Nu, 2 maanden later, kan ik eindelijk zeggen dat wij vanaf volgende week vrijdag de trotse bezitters zijn van een échte grote-mensen woning. Na bijna 14 (!)  jaarUtrecht ga ik mijn stadsie vaarwel zeggen! En weet je wat, ik vind het het helemaal okay. Ik en Utrecht zijn de laatste jaren een beetje uit elkaar gegroeid. De meeste van mijn Utrechtse vrienden hebben inmiddels ook de stad verlaten. En alle hip & happening food festivals ten spijt: deze (SAT)City girl goes village and loves it! Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Met een heerlijk huis mét een tuin en in een groene, ruimtelijke omgeving. Een nieuw begin en daarmee ook weer een nieuwe start voor mijn blog. Maar nu eerst even verhuizen.

To be continued… 

 

 

mm

Vivienne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *