Mijn eerste Moederdag

eerste moederdag
Vandaag is het Moederdag. Mijn allereerste Moederdag ooit en dat voelt toch wel heel bijzonder. Ik ben inmiddels alweer 12 weken mama van het liefste meisje van de wereld. Hoe bevalt het moederschap me tot nu toe?

De afgelopen maanden zijn echt voorbij gevlogen. Iets minder dan drie maanden geleden kwamen we met een een heel klein frummeltje  met een grote bos donkere haren thuis. Geen idee wat ons te wachten stond. De eerste weken waren achteraf bekeken zwaar – er komt bizar veel op je af op het moment dat je op je aller-kwetsbaarst bent. De hormonen gieren nog door je lijf en je hebt een chronisch slaaptekort. Niet de beste combi als ongeveer alles nieuw voor je is.  Terwijl je wel opeens verantwoordelijk bent voor het wel en wee van je mini-me.  Maar op dat moment voelde het helemaal niet zwaar. Het was echt – hoe cliché ook – een grote roze wolk. Lang leve de adrenaline!

Van babybubbel naar back to normal

De eerste maand was een grote ontdekkingstocht en leerden we langzaam – binnen de veilige muren van ons huis – onze baby een beetje kennen. Na die maand verlieten we langzaam onze babybubbel en begon ook het ‘echte’ leven weer. Vriendlief was weer gewoon fulltime aan het werk en het predicaat ‘kraamvrouw’ was op mij niet meer van toepassing.  Ook werd ik officieel ontslagen door het ziekenhuis en mocht ik weer sporten (yes) en (zware) huishoudelijke taken uitvoeren… Vooral dit laatste vond ik lastig; want daar had ik toch helemaal geen tijd voor met een baby?! Timemanagement was iets wat ik nog niet zo goed onder de knie had…

Maand 2: hallo avondje Netflix!

Waar ik de eerste twee maanden nog zoekende was naar een ritme, heb ik inmiddels – mede dankzij het boek Zo krijg je een blije baby – een mooi ritme gevonden. De avonden zijn weer van ons. Hallo Netflix! Ons meisje gaat namelijk sinds twee weken tussen 19.00 en 20.00 uur naar bed en slaapt dan ook door tot een uur of 3 of 4. Haar laatste voeding krijgt ze dan vaak om 19.00 uur / 19.30 uur. Ja, het woord doorslapen heeft in deze context een volstrekt andere betekenis; want het betekent dat je baby minimaal vijf tot zes uur achter elkaar kan slapen.  Het betekent dus niet dat ik een nacht achter elkaar kan doorslapen… Ik ben aan het experimenteren of het uitmaakt als ik haar om 23.00 uur nog voed, maar het lijkt erop dat ze dan alsnog zich om 4 uur meldt. Na die voeding slaapt ze vrijwel meteen weer in, tot een uurtje of 8.00 ‘s ochtends. Heerlijk!

Maand 3: Nice to know you baby

Ik merk dat ik steeds meer interactie met haar heb en dat is zo leuk! Elke ochtend kijk ik in dat wiegje en dat kijkt ze me met een big smile aan. Na 12 weken kennen we elkaar steeds beter en ik zie het nu meteen als ze moe is of honger heeft. Ze maakt steeds meer geluidjes en ligt soms te kraaien van plezier. Ook kan ze zichzelf goed vermaken in de box, wat soms wel fijn is als ik even mijn handen vrij wil hebben (of gewoon een boterham wil smeren…). Ik neem haar inmiddels makkelijk even mee naar het park, de stad of naar een terras. De angst die ik had dat ze het op een krijsen zet, is inmiddels weg. Ze is een makkelijke baby en slaapt negen van de tien keer toch wel. En zo niet, dan is ze ook rustig of weet ik wel hoe ik haar rustig moet krijgen.

We- & me-time

Hoe heerlijk ik het ook vind om samen met haar op pad te gaan, mijn me-time is ook belangrijk. En dat ben ik ook weer langzaam aan het inbouwen. Ze drinkt gekolfde melk heel makkelijk, dus ik kan met een gerust hart een avondje weg. Een avond koken met vriendinnen (onze ‘Kookclub’), of even lunchen in de stad: het kan nog steeds. Het vergt alleen iets meer voorbereiding. Toch merk ik dat ik het nog wel moeilijk vind, ik ben graag bij haar en moet nog een beetje leren loslaten. Zo lang ik voor mijn gevoel in de buurt ben is het goed. De uitjes met z’n drieën – echt als gezin – vind ik geweldig.  Er zijn nu zoveel nieuwe ‘eerste keren’: de eerste keer naar de kinderboerderij (check!), de eerste keer naar het bos, de eerste keer met z’n drieën op vakantie… Onze relatie krijgt een hele nieuwe dimensie. En het wordt alleen maar leuker als ze er straks ook echt bewust van kan meegenieten.. Can’t wait!

Is het moederschap wat ik ervan verwachtte? Nee. Het is nog veel mooier! En ook al heb ik nog geen idee wat ik deze Moederdag ga doen – het is er nu al eentje om nooit te vergeten: want het is mijn allereerste.

Fijne Moederdag voor alle mama’s (to-be). 

mm

Vivienne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *