En dan ben je een maand moeder…

maand moeder

Hoera, onze baby girl is alweer een maand oud. Aargh, wat gaat de tijd snel! Waar zit de pauzeknop? Het betekent ook dat ik inmiddels alweer een maand moeder ben. Wow. Benieuwd hoe deze nieuwe rol mij tot nu toe bevalt?

Het is dinsdagochtend 10.30 en ik lig nog steeds in bed. Met een bloot lijfje op mij. Van mijn eigen baby welteverstaan. Ik heb haar net gevoed en ze valt zoals gewoonlijk weer aan de borst in slaap. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om haar in haar wieg te leggen om zelf eindelijk te douchen en eens met de dag te beginnen. Want: wedden dat ze dan wakker wordt. En eerlijk? Ik vind het stiekem zelf ook heerlijk!

Alle clichés zijn waar

Wie had dat gedacht? Ik, altijd druk, druk, druk, kan nu uren nietsdoen. Gewoon staren naar dat kleine mini-meisje dat van mij is. Alle clichés zijn waar: je wordt gewoon verliefd op je eigen kind. En dat is toevallig ook nog eens de mooiste en liefste van de wereld! Ik had van tevoren niet kunnen bedenken dat ik zoveel liefde voor zo’n klein mensje kon voelen. Toen ik na drie weken de foto’s van de keizersnede terugkeek, moest ik zelfs huilen. Omdat het alweer zo lang geleden leek. En ik bang was dat ik het zou vergeten. En het allerliefst wilde ik de bevalling nog een keer meemaken, het nog een keer voelen en dan nog bewuster. En wat was ze groot geworden! Snik snik! Hmm. Reden voor tranen? Not really. Maar voor deze nieuwbakken mama wel! Sowieso ben ik een stuk gevoeliger geworden. Bij het lezen van een artikel in de Volkskrant laatst over de hereniging van een gezin stroomden de tranen over mijn wangen… Juist ja.

Het mooiste woord dat je ooit hebt gehoord

Mama. De eerste keer dat ik mezelf mama noemde was natuurlijk al bij de geboorte van baby girl. “Mama is bij je, het is goed”, zei ik toen ze huilend op mijn borst werd gelegd. En oh, wat voelde dat goed om te zeggen. Mama. Plotseling was het het mooiste woord dat ik ooit had gehoord. Het vervulde me met trots. Het gekke is dat ik voor haar geboorte me er niets bij kon voorstellen. Ik hield trouw elke week een 9 maanden-dagboek bij en toen had ik het nog niet over mama of papa, maar noemde ik vriendlief gewoon bij zijn naam als ik over hem schreef. Maar sinds haar geboorte is dat automatisch veranderd en is het alsof het nooit anders is geweest. “Papa is thuis”, roep ik verheugd tegen haar als hij er na een dag werken weer is. En ik praat de hele dag over mezelf in de derde persoon. Ik roep zinnen als “wat een gekke mama, hè?” (als ik weer loop te prutsen om een mini-jurkje over haar hoofd te krijgen) en “mama gaat jou even verschonen”. Tja… Het klinkt gewoon zo mooi!

Moederschap = leren loslaten

En nu ben ik dus een maand moeder. De afgelopen weken zaten we echt op een roze wolk en vond ik alles fantastisch. Zelfs de gebroken nachten bagatelliseerde ik en ik noemde een nacht van totaal vijf uur slaap, onderbroken door 2 voedingen, een ‘goede nacht’. Ik denk dat ik nog op de adrenaline leefde… Inmiddels zijn weer weer een beetje ‘geland’. En kan ik zeggen dat het moederschap een grote ontdekkingsreis is. Of een soort trial en error. Het is maar net hoe je het bekijkt. Normaal gesproken krijg je bij iets nieuws toch echt een handleiding… En ik ben iemand die zoiets dan zorgvuldig leest. Maar aangezien die nu ontbreekt, volg ik mijn gevoel en dat werkt. Vriendlief is weer aan het werk en we ontwaken langzaam uit de babybubbel. Wat blijkt? Er is een heel leven out there! En dat zijn we langzaam weer aan het ontdekken. Een ritme hebben we nog niet. Ik volg gewoon het ritme van de baby. Slaapt de baby? Dan kan mama ook slapen. Of douchen. Of wat voor zichzelf doen. Dat kan dus om 9 uur zijn. Maar ook pas om 14.00 uur. Want als er een ding is dat het moederschap mij nu al gebracht heeft, dan is het wel leren loslaten. En als dat lukt, dan lukt het genieten ook! Want zeg nou zelf, hoe kun je nou niet van deze aanblik smelten? Moeder zijn? I love it!

maand moeder

 

mm

Vivienne

9 Comments

    • He wat leuk dat je op mijn blog kijkt Jeannette! Goed om te horen dat die verliefdheid blijft!

  1. Wat liefffff..en ook knap dat je nu alweer gewoon blogt.
    Genietze! Liefs, Mijntje.
    p.s. Gefeliciteerd trouwens ook nog met dit grote geluk <3 ^_~

    • Thanks!! Ik probeer mijn blog wel bij te houden, en dat lukt aardig, als ze slaapt 🙂

  2. Ja de tijd staat niet stil hè! Maar ik geef je gelijk, de tijd gaat veel te snel! Geniet maar van het kindje! :-*

  3. Gefeliciteerd! Ah zo mooi, it brings back memories. Heel cliché maar so true: geniet ervan want de dagen vliegen voorbij! Echt waar.

    • Dankjewel! Ga ik zeker doen, ik vind ook dat het voorbij vliegt! Wil het liefst ieder slaapje, geluidje en semi-lachje vastleggen haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *