Geen ritme is ook een ritme

geen ritme is ook een ritme

Onze kleine baby is inmiddels alweer bijna 2 maanden oud. En ik kan wel zeggen dat ons leven behoorlijk op z’n kop staat. Ik probeer een beetje een ritme te krijgen in onze dagen. Maar dat blijkt nog lastig. Ach, geen ritme is ook een ritme, toch…?

De eerste paar weken zat ik overduidelijk op een roze wolk. Toen een goede vriendin mij vroeg of er ook iets was wat was tegengevallen met de komst van zo’n baby’tje, kon ik werkelijk niets bedenken. Alles was even fantastisch!

Gefopt!

Inmiddels zijn we 2 maanden verder en weet ik wel een klein puntje te noemen. Een ritme krijgen. Want dat is tot nu toe ver te zoeken.  De ene nacht ‘komt’ ze maar 1 x om voor een voeding (bijv. om 4.00 uur) en slaapt ze daarna lekker tot 6.30. Ik denk dan: “Yes, ze slaapt gewoon al door!! Ik heb de beste baby ooit”. Euh, think again. Want net als je denkt dat je een ritme hebt, meldt ze zich twee nachten later gewoon weer om 2.00 én om 4.00 uur, en slaapt ze daarna niet meer in. Nou ben ik wel een ochtendmens, maar ik kan je verklappen dat ik niet heel best functioneer bij een rude awakening om dit tijdstip…

Trap op, trap af

Haar middagslaapjes zijn al net zo onvoorspelbaar. Tot vorige week kon ze nog makkelijk drie uur achter elkaar slapen en had mama dus alle tijd om het huis op te ruimen, eten te maken en zelfs nog even te bloggen. Ik, goedgelovig als ik ben, dacht dat ik een super easy baby had en vroeg me af waarom iedereen toch zegt dat die eerste drie maanden zo zwaar zijn. Maar de laatste paar dagen doet ze voornamelijk hazenslaapjes van een half uur. En als ik haar uit bed haal, zit ze beneden alleen maar te gapen en te jengelen. Lijkt mij een duidelijk signaal. Dus dan ga ik weer die trap op, leg ik haar in bed, maar zonder succes. Ze kijkt me heel lief aan met haar grote, blauwe kijkers. Soms krijg ik er zelfs een grote glimlach bij. Dan smelt ik natuurlijk en pak ik haar uit bed en ga ik maar weer naar beneden, om vervolgens na tien minuten het toch weer opnieuw te proberen. En dit ritueel herhaalt zich dan rustig een hele middag. Inmiddels heb ik een truc ontdekt: ik ga met haar wandelen. Dan valt ze namelijk wel in een urenlange, diepe slaap. Krijg ik ook nog wat beweging. Bonus!

geen ritme is ook een ritme

Als de baby slaapt kan mama werken…

Avond

In een ding is mijn allerliefste mini-me wel standvastig: vanaf een uur of 17.00 / 18.00 is ze echt wakker en weigert ze nog te slapen tot wij naar bed gaan. Dan is het play time! Ik heb geprobeerd haar op bed te leggen, maar dat is geen succes. Nu ligt ze de hele avond lekker bij ons. In de wipper, bij mij aan de borst, of bij papa op schoot: alles mag. En als wij naar bed gaan (tussen 21.30 en 22.30) krijgt ze haar laatste voeding en valt ze heerlijk in slaap. Dat dan weer wel.

Mede-mama’s vertelden mij dat dit ‘gedrag’ heel normaal is bij jonge baby’s, en dat je nog geen ritme kunt verwachten. Ik probeer het ook los te laten (zie ook mijn eerste maand als mama), maar het is wel lastig. Je bent zo gewend om alles in een bepaald ritme te doen, en het enige ritme dat ik nu heb, is geen ritme. En daar moet ik maar gewoon in mee gaan.  Wel heb ik – omdat ik gek werd van mijn eigen ge-google op ‘ritme baby’- het boek Zo krijg je een blije baby van Stephanie Lampe besteld. Zo krijg ik inzicht in de ontwikkeling van mijn eigen kind en het geeft een beetje houvast. Ik ben sowieso al een boekenwurm en babylectuur lees ik op dit moment helemaal graag… Wordt vervolgd!

Herkenbaar onder de mede-mama’s? Of juist helemaal niet?

 

mm

Vivienne

4 Comments

  1. Uhm ja, dat is het moederschap hihi. Het ritme van het kind is het ritme en dat uhmm verandert vaak. Heel vaak. Continu, elke 24 uur ofzo. Nog steeds valt hier geen pijl te trekken op de lengte vh slapen of hoelaat ‘s ochtend wakker of hoevaak ‘s nachts wakker. En ze zijn toch al bijna anderhalf en dik drie. Ik ben altijd de kindjes blijven volgen, dat gaf hier het meeste rust. Schreef trouwens ook eens een blog met de titel geen ritme is ook een ritme 😉 Toen was Quinn al negen maanden en nope: geen ritme (http://www.mijnlevenalsmama.nl/2015/09/08/geen-ritme-is-ook-een-ritme/) En dan hier dus ook nog Olivia’s geen-ritme ernaast – je kunt haast niet anders dan je eraan overgeven. Ik moet eerlijk zeggen dat geen ritme heerlijk werkt als je het eenmaal accepteert – je kunt alles doen. De deur uit en hup, kind slaapt toch wel onderweg als het moe is. Heel anders dan een vriendin van mij die met alles op de klok zit – vermoeiend vind ik dat. Maar goed – wat voor jou werkt zeg maar. Ik denk, als ik dit zo lees, dat dit prima gaat wennen 😉 Echt!

  2. Verschrikkelijk herkenbaar. Wat mij betreft is geen ritme ook een ritme. Evie had met name in de avond moeite tussen de laatste twee voedingen. Ik ben toen begonnen met dragen. Ik had m’n handen vrij en zij was rustig. En na de laatste voeding ging zij tegelijk met ons slapen. En op de dagen dat Evie ook overdag rustig was hielp het dragen voor meer rust. En dat wandelen is hartstikke lekker nu het voorjaar weer begint.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *