Er is er één jarig, hoera, hoera – hallo dreumes!

baby_1_jaar

Vandaag, 13 februari, is het precies een jaar geleden dat mijn kleine meisje ter wereld kwam. En dat betekent dat mijn schattige baby nu officieel een dreumes geworden is. Een mooi moment om weer wat leven in deze blog te blazen met een terugblik op het afgelopen jaar. Kijk je mee?

Na een fijne zwangerschap waarin ik me zo goed voelde dat ik tot de laatste weken voor mijn bevalling zelfs nog sportte, kwam op 13 februari 2016 om 00:21 uur baby L. ter wereld met een natuurlijke keizersnede. In retroperspectief hadden we echt een gedroomde kraamtijd. De borstvoeding verliep eigenlijk al vanaf het eerste moment heel soepel en – heel belangrijk die eerste paar dagen – baby L. was binnen no-time op geboortegewicht. De zusters in het ziekenhuis stonden versteld hoe zelfstandig we waren met z’n drieën. Soms vergaten we ze zelfs te informeren dat we de baby zelf al verschoond en gevoed hadden. Na drie nachten in het ziekenhuis mochten we dan ook naar huis.

Kraamperiode

Toen brak de echte kraamtijd aan. En o boy wat zaten wij in een roze bubbel. Want ondanks de gebroken nachten – en ja die zijn pittig –  konden we alleen maar genieten. Let’s face it.  Sec genomen is zo’n kraamtijd natuurlijk retezwaar. Je slaapt nauwelijks, werkelijk álles is nieuw (van badderen tot voeden: alles moet je nog leren)  en ben je opeens verantwoordelijk voor een klein mensje dat volledig afhankelijk is van jouw zorg. Tel daar het herstel van een keizersnede (of bevalling) bij op en je denkt: hoe dan?! Toch konden wij alleen maar verwonderd het wiegje in staren. Was dat kleine, knappe wezentje van ons? We hadden het ook getroffen met de kraamhulp. Ik werd heerlijk in de watten gelegd en mijn huis had er nog nooit zo spic en span uitgezien.  Toen ze eenmaal weg was brak er weer een nieuwe periode aan: nu moesten we het met z’n drieën doen.

De eerste zes maanden

Achteraf gezien was dit de makkelijkste periode, haha. Baby L. sliep de eerste paar maanden heel veel. Wist ik veel dat dit later zou veranderen…. Vaak lag ik op de bank, met een slapende baby op mijn borst te bloggen of te lezen. Heerlijk! Heel bijzonder vond ik om te zien hoe je kleine baby steeds meer een mensje wordt. Van een eerste voorzichtig lachje tot echte interactie met schaterlachen. Van het eerste tandje met 4 maanden tot maar liefst 12 tanden op dit moment. Een mijlpaal was onze eerste gezinsvakantie. L. was 3,5 maand toen we voor het eerst met haar gingen vliegen. We verbleven 10 dagen op zonnig Zakynthos. Wat vond ik het spannend, maar wat was het heerlijk!

De volgende mijlpaal kwam bij 5,5 maand: ze kon omrollen! Wat hebben we gelachen toen ze de heel blij – eindelijk kon ze zelf bepalen waar ze heen ging – de hele kamer doorrolde. Inmiddels was het ook volop zomer en, aangezien ik nog niet hoefde te werken, hebben we samen heel wat afgewandeld met de kinderwagen. Ik genoot volop van mijn kleine druif!

dreumes

Samen relaxen in het park

Zes maanden tot een jaar

De volgende fase was zelf kunnen zitten. Nu kon ze in de kinderstoel. Ook voor ons ging er een nieuwe wereld open: vaak gingen we op zwoele zomeravonden een hapje eten op het terras. Baby L. vond dat wel leuk: lekker rondkijken en een beetje spelen. Als ze bijna 6 maanden is introduceren we vaste voeding. Ze blijkt een echte foodie, net als haar mama 😉 Alles gaat er in als zoete koek! Daarna gaat het snel: tijgeren met 6 maanden, en ja hoor,  met 10 maanden gaat ze uiteindelijk ook kruipen. Toen ze dat eenmaal ontdekt had ging ze als een speer het huis door op ontdekkingstocht.

Geen ritme?!

Qua slapen vond ik deze periode wat zwaarder. We hadden totaal geen ritme  – and I love ritme’s! Alle boeken over droomritmes ten spijt. Geef mij structuur en regelmaat en ik vaar er wel bij en mijn baby ook, dacht ik. Inslapen ging soms moeilijk en ze ontwikkelde echt een eigen willetje. Gelukkig leerde ik gaandeweg loslaten en mag ik – vind ik nu – in mijn handjes knijpen met zo’n makkelijke baby. Want ze sliep wel overal: in de drager, wandelwagen, auto. Dit maakte het voor ons heel makkelijk om met haar op pad te gaan.

Backpack baby

Maar, deze periode bracht ook wat zorgen met zich mee. Zo bezochten we regelmatig het ziekenhuis voor onderzoek voor een langdurige klacht. Daarbij was ik in oktober begonnen bij mijn nieuwe baan. Al met al een hele hectische tijd en ook de reden dat mijn blog even stil lag. Om die drukte even te ontsnappen boekten we een vakantie in december. En niet zomaar een: we gaan naar Maleisië en Thailand mėt de kleine druif. Ze is dan 10,5 maand. Het wordt een reis om nooit meer te vergeten. In 3,5 week reizen we van Kuala Lumpur waar we oud & nieuw vieren, naar Langkawi en Koh Lipe (Thailand).

dreumes

Langkawi – samen spelen in de branding

En nu, 13 februari, is ze één jaar oud… Met een brok in mijn keel denk ik terug aan het afgelopen jaar waarin ze zich zo enorm heeft ontwikkeld. Van mini baby tot een echt meisje. Die houdt van grapjes maken, kietelen, zingen, dansen en eten. Die de hele tijd ‘mama’ roept, maar niet per se naar mama zelf. En bij alles wat ik vraag heel hard nee schudt. En vervolgens in een lach schiet. Mijn kleine, grote, lieve, vrolijke, grappige en eigenwijze meisje. Doei lieve baby (snik). Hallo knappe dreumes!

mm

Vivienne

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *