En dan word je 31…

Door alle drukte met de komst van de baby heb ik er eigenlijk niet bij stil gestaan. Maar toen ik vandaag de datum checkte schrok ik. Over een week – op 30 november – word ik 31. Slik. 31. Dat klonk een paar jaar geleden nog echt als ‘oud’. Hoe denk ik er nu over?

Ik vond 30 worden leuk. Reden genoeg voor een mooi feestje. Ik organiseerde een cocktailparty bij mij thuis en maakte voor iedereen lekkere hapjes en serveerde wodka martini’s (want: lekker en weinig calorieën ;-)) . Het thema was f*ck 30, be fabulous. De dresscode?  Chic! Op zaterdagavond 29 november telde ik samen met mijn lieve vrienden  af en om klokslag 12 uur ontkurkten we de champagne. Het was een magisch en memorabel feestje. Ik kon me geen betere start van mijn 30e levensjaar wensen met al die lieve mensen om me heen.

verjaardag

Een puike fuif om mijn dertigste verjaardag te vieren.

En 30 is ook een mooie leeftijd. Vind ik nog steeds. Toen ik 18 was klonk het als stokoud, maar zo klinkt achttien nu voor mij als piepjong.  Mijn 30e  levensjaar is – net zoals de start ervan – een memorabel jaar geweest. Het is het jaar waarin ik in verwachting raakte. Het jaar waarin ik nog een keer een grote, verre reis maakte met mijn geliefde. Het jaar waarin ik eindelijk mijn passie achterna ben gegaan en mijn food- en lifestyleblog ben gestart. Het jaar is nog niet om en er staan me nog een aantal leuke en helaas ook minder leuke dingen te wachten. Maar wat er ook gebeurt – ik kijk terug op een prachtig 30e levensjaar!

“The body is at its best between the ages of thirty and thirty-five.” – Aristoteles

Klaar voor een nieuwe fase in mijn leven

Toen ik jong was (ja echt jong, dus onder de 18) dacht dat ik altijd dat ik voor of in elk geval op mijn 30e een man en een baby zou hebben. Waarom? Geen idee. Ik zag 30 echt als een overgangsfase en dat klopt eigenlijk ook wel een beetje.  De man heb ik gevonden en ben ik al weer bijna zes jaar heul happy mee. En die baby? Ik hoop maar dat ze niet komt als ik nog 30 ben, want dat zou veel te vroeg zijn. Dus blijf maar lekker in mijn buik zitten lief meisje, tot ik echt 31 en een paar maanden ben . En ook dat levensjaar wordt ook weer heel bijzonder. Want dan ben ik namelijk voor het eerst moeder. Wow. Moeder. Het is gek om mezelf in deze context te noemen. Het brengt een hele nieuwe verantwoordelijkheid met zich mee.  Wat weer spannend is. En het voegt een nieuwe dimensie toe aan mijn bestaan. Hoe zal mijn leven veranderen? Zal ik veranderen? Is er een pre-baby Viviènne en een post-baby Viviènne? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik er heel erg naar uit kijk. Dus vind ik 31 worden erg? Welnee! Bring it on! Ik kan niet wachten!  Wellicht zal mijn verjaardagsfeestje er dit jaar iets anders uitzien. Geen groot feest op zaterdagavond en geen wodka martini’s of champagne voor mij. Maar gewoon wat familiebezoek en homemade taart op zondagmiddag. Maar dat is niet erg. Dat halen we wel weer in als ik 32 word ;-).

 

mm

Vivienne

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *