Wat als… je baby koemelkeiwitallergie heeft?

koemelkeiwitallergie

De ironie. Ik drink zelf nooit koemelk. En nu blijkt dat mijn mini van vier maanden waarschijnlijk een koemelkeiwitallergie heeft. Natuurlijk zit koemelkeiwit niet alleen in melk en andere zuivelproducten. Het zit ook in tal van voedingsmiddelen waarin je het niet verwacht zo ontdekte ik. Een uitleg & update! 

Wat is koemelkeiwitallergie precies?

Koemelkallergie is de meest voorkomende voedselallergie bij kinderen; ongeveer 2 tot 5% van alle kinderen heeft hier last van. Bij kindjes die borstvoeding krijgen komt het eiwit komt via de moedermelk binnen. Een koemelkallergie is een abnormale reactie van het afweersysteem op het eiwit in koemelk. Het afweersysteem ziet de eiwitten in de melk onterecht als schadelijk voor het lichaam en valt ze aan.

Wat zijn de symptomen?

De reactie van dit afweersysteem uit zich in verschillende klachten. Deze kunnen sterk variëren en daarom is de diagnose niet altijd makkelijk te stellen. De symptomen kunnen uiteenlopen van slaapproblemen, tot huilen en ernstige huidproblemen zoals eczeem. Als er allergieën in de familie voorkomen, heeft een kindje een verhoogde kans op het ontwikkelen van een allergie. Meestal ontwikkelt een koemelkeiwitallergie zich in het eerste jaar. En de meeste kinderen groeien er in het eerste dan wel de eerste drie levensjaren overheen.

De aanleiding

Ons meisje is nu vier maanden en doet het eigenlijk hartstikke goed. Ze drinkt goed, groeit bovengemiddeld goed en slaapt ook goed. Geen reden tot bezorgdheid dus. Tot ik een tijdje geleden bloed in haar ontlasting vond. Niet veel, maar genoeg om me zorgen te maken. De huisarts verwees me door naar het ziekenhuis. Hier hadden wij twee weken geleden een afspraak. Ze werd volledig onderzocht en eigenlijk waren er een paar scenario’s mogelijk: ze had een parasiet of virus of ze had koemelkeitwitallergie. Omdat er geen (koemelk)allergieën voorkomen in onze familie en ze verder ook geen klachten vertoont, ging de kinderarts hier eigenlijk niet vanuit.  De arts wilde eerst de ontlasting op kweek zetten om de andere scenario’s te checken. Ook ik achte de kans zeer klein, want baby’s met een allergie die hebben toch eczeem of huilen extreem veel? Euh. Niet dus.

“We willen haar graag een nachtje houden”

De volgende dag nam de frequentie van het bloed toe. Ik maakte zorgen en belde het ziekenhuis. Ik mocht langskomen op de spoedeisende hulp om haar aan de dienstdoende kinderarts te laten zien . Niet wetend dat ik een nachtje moest blijven, liep ik er op m’n gemakje met de wandelwagen naar toe. Weer werd ze gewogen, gemeten en werd haar hartslag en de zuurstofwaarden is haar bloed checkt. Weer was er niets opvallend te zien. Toch sprak de arts die zin uit die je als moeder echt niet wil horen: “ik wil haar graag een nachtje hier houden“. Huh, wat, hoezo?! Ik schrok en slikte mijn tranen weg. Nu was niet het moment om te panikeren, ik moest een sterke mama zijn. Hij legde uit dat het slechts om een observatie ging. Ze is nog zo jong en hij wilde geen enkel risico nemen. En dus werd er een kamertje voor haar klaargemaakt op de kinderafdeling. Mijn moederhart brak.

24 uur ter observatie

We werden opgevangen door een vriendelijke verpleger die alles nogmaals aan ons uitlegde. Ze wilde onze baby goed in de gaten houden. Hoe drinkt ze, hoe zien haar luiers eruit en hoe slaapt ze? Ook werd er spoed achter de testresultaten van de kweek gezet. Ik week geen moment van haar zijde en ook papa kwam snel naar het ziekenhuis. Mini leek er zelf weinig van mee te krijgen en sliep heerlijk in haar vertrouwde wandelwagenbak. De nacht verliep verder goed en de volgende dag waren de belangrijkste resultaten binnen: er was geen virus of parasiet gevonden. Na nog een paar uur in onzekerheid kwam om 13.00 uur het verlossende woord van de kinderarts: we mochten naar huis. Maar we kregen wel wat restricties mee… Aangezien ik borstvoeding geef en ik dit wilde blijven geven, moest ik een speciaal koemelkvrij dieet volgen. Zo kunnen we  erachter komen of ze daadwerkelijk een koemelkeiwitallergie heeft.

Wat houdt een koemelkeitwitvrij dieet in?

Een koemelkvrij dieet houdt in dat ik geen dierlijke producten zoals melk, yoghurt, kwark en kaas (o no!) meer mag eten. Ook melk van andere dieren zoals geiten en kamelen (??) moet ik vermijden.  Vooralsnog klinkt dit logisch.  Maar… er zijn nog tal van andere producten waarin koemelkeiwit in voor kan komen. Bijvoorbeeld:

  • luxe broodjes en crackers
  • bak- en braadproducten
  • vleeswaren
  • koekjes
  • gebak
  • snoepjes
  • melkchocolade
  • zoutjes
  • snoep
  • sommige chips
  • kant-en-klaar producten zoals salades, pizza’s, ovengerechten etc.
  • gepaneerd vlees zoals kroketten
  • vegetarische vleesvervangers

Enzovoorts, enzovoorts… Al deze producten moet ik laten staan zodat mijn voeding volledig koemelkeiwitvrij is. Ook mag ik geen sojaproducten en geen amandelmelk drinken. Als de klacht (in ons geval: het bloed) hiermee verdwijnt dan is ze inderdaad allergisch. Om te weten waarvoor precies kun je een eliminatie provocatie test doen. Even heel simpel uitgelegd: eliminatie houdt in dat je dus eerst alle koemelkproducten elimineert en dus weg laat. Vervolgens kun je na verloop van tijd gaan provoceren. Dit houdt in dat je heel geleidelijk weer voedingsmiddelen toevoegt aan je dieet.  Je houdt je kind scherp in de gaten of de klachten al dan niet terugkomen.  Je kunt dit zelf thuis doen of in het ziekenhuis waar ze een (dubbele) blinde provocatietest doen. Dan weet je dus niet of het product koemelk bevat.  Zo ver ben ik nog lang niet, we moeten eerst afwachten of het elimineren überhaupt effect heeft.

Hoe gaat het nu?

Na een week op dieet verminderde de klacht nauwelijks. Om sneller tot een diagnose te komen zat er nog maar 1 ding op: haar speciale kunstvoeding geven waar we zeker van weten dat het geen koemelkeiwit bevat. In overleg met de arts krijgt ze nu Neocate. Dit is (medische en extreem dure) voeding op basis van aminozuren. De eiwitten zijn dusdanig klein geknipt zodat het lichaam ze niet herkent en dus ook niet kan aanvallen. Ik ben nog wel op dieet, omdat we nog geen keus hebben gemaakt hoe we nu verder gaan met de voeding aangezien er ook nog geen officiële diagnose is. Wordt vervolgd…

Ik zal binnenkort een update geven hoe het dieet mij bevalt. Ik ben benieuwd of er andere mama’s zijn met kindjes met een koemelkeiwitallergie? Is jouw kindje erover heen gegroeid? En zijn er mama’s die borstvoeding hebben gecombineerd met een dieet? 

mm

Vivienne

3 Comments

  1. Ik ken een paar mama’s die bv geven aan kindjes met koemelkallergie. Ook in de La leche league groep zie ik wat vragen voorbij komen.

    • Klopt, ik ben inmiddels ook aangesloten bij een speciale FB groep. Krijg ik toch weer veel nieuwe informatie van!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *